Urodził się: 1894 roku w majątku Brudzyń

                         (par. i gm. Brudzew, pow. turecki)

Rodzice:

- Stanisław Kożuchowski (1856-1939)

- Zofia Kosińska (1865-?)

 

Rodzeństwo: (1)

- Janina (1895-?)

 

Kawaler

 

Zmarł: (?) sierpnia 1944 roku w  Warszawie

 

Pochowany: na Cmentarzu w

 

Pierworodne dziecko Stanisława i Zofii.

 

Doktor Akademii Rolniczej w Wilnie.

 

Po ukończeniu gimnazjum E.Konopczyńskiego w Warszawie, w roku 1913 rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym uniwersytetu w Lozannie, a w latach 1914-15 na Kursach Naukowych w Warszawie (Późniejsza Wolna Wszechnica Polska).

Od roku 1915 do 1917 studiował rolnictwo w Warszawie na Kursach Przemysłowo-Rolniczych Muzełum Przemysłu i Rolnictwa, a w latach 1918-26 w szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, gdzie w roku 1926 otrzymał dyplom inżyniera rolnika.

 

Oficer. Brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1920 roku, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych.

 

Poczatkowo był w latach 1927-29 asystentem w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Kutnie, gdzie prowadził Dział Ochrony Roślin. W latach 1930-42 pracował w Stacji Ochrony Roslin Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego w Warszawie na stanowisku inspektora do spraw ziemniaczanych oraz jako inspektor ochrony roślin Warszawskiej Izby Rolniczej, w ścisłym kontakcie z profesorami W.Gorjaczkowskim i J.Ruszkowskim. Poza tym współpracował ze Stacjami Doświadczalnictwa Rolniczego w Kutnie, Elżbiecinie, Starym Brześciu, Głodowie oraz ze Stacją Ochrony Roslin w Morach.

Przeprowadził w nich liczne badania fitopatologiczne, zarówno laboratoryjne, jak i polowe, głównie nad chwościkiem buraczanym, rakiem ziemniaczanym i nad wirusowymi chorobami ziemniaka (opracował metody ich zwalczania) oraz nad zaprawianiem jęczmienia przeciw helmintosporiozie, przenicy przeciw śnieci, a owsa przeciw głowni.

 

W odziedziczonej resztówce Kisielów (wieś Małocice koło Warszawy) przeprowadzał doświadczenia nad uprawą łąk i torfów.

W roku 1942 zwolnił się z pracy w Izbie Rolniczej, otworzył przy ulicy Ogrodowej sklep z sznurami, stanowiący ważny punkt kontaktowy Armii Krajowej.

 

Był płodnym i wszechstronnym znawcą fitopatologii. Oglosił z tego zakresu około 40 prac (głównie w "Gazecie Rolniczej" oraz w "Pracach Doświadczalnych i Sprawozdaniach z Działalności Rolniczych Zakładów Doświadczalnych", "Doświadczalnictwie Rolniczym", "Roczniku Ochrony Roślin", "Wiadomościach Korespondenta Rolnego", "Przewodniku Gospodarczym" i w innych).

Ważniejszymi z nich były: Zaprawianie kłębków buraczanych parami formaliny ("Gazeta Rolnicza 1928), Teoria i praktyka (o wadze doświadczalnictwa w rolnictwie) (tamże 1933), O uprawie odmian ziemniaków odpornych na raka (tamże 1935),

Wraz z I.Cholewiusową przygotował w czasie okupacji obszerną prace o ziemniakach oraz atlas ułatwiajacy rozpoznanie odmian na podstawie pokroju krzaka, kwiatostanu, kształtu i przekroju bulw, ale gotowy rękopis tej pracy spłonął w czasie powstania warszawskiego.

 

Współwłaściciel majątku Brudzyń.

 

Zginął walcząc w szeregach AK w Powstaniu Warszawskim 1944 roku.

 

 


 

 

Źródła:

 

- Polski Słownik Biograficzny, Tom XV, str. 74, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970,